Celem niniejszego badania jest dokonanie analizy porównawczej krajów Unii Europejskiej pod względem tempa redukcji emisji CO₂ i wzrostu udziału OZE. W ramach postawionej hipotezy badawczej przyjęto, że kraje UE ze znaczącym udziałem OZE w strukturze energetycznej notują większe tempo spadku emisji CO₂ niż kraje o niższym udziale. W badaniu wykorzystano zasoby danych statystycznych elektronicznej publikacji naukowej „Our World in Data”, gdzie za okres badań przyjęto lata 2000–2023. W procesie badawczym zastosowano metodę analizy korelacji oraz nieparametryczny test Kruskala-Wallisa. W badaniach dowiedziono, że w ujęciu rocznym wzrost udziału OZE determinuje redukcję emisji CO2. Niemniej jednak stopień tego oddziaływania jest zróżnicowany w zależności od kraju. Hipoteza badawcza głosząca, że kraje członkowskie ze znaczącym udziałem OZE notują większe tempo spadku emisji CO2, niż kraje o niższym ich udziale w strukturze energetycznej, została zweryfikowana pozytywnie. Rezultaty badań wskazują, że uzyskanie silniejszego efektu w zakresie ograniczenia emisji CO2 wymaga przekroczenia pewnego progu udziału OZE w strukturze energetycznej.