Celem artykułu jest ocena technicznej efektywności systemu sądów regionalnych w Polsce na przestrzeni 20 lat XXI wieku przy pomocy metody Analizy Obwiedni Danych (DEA) i z wykorzystaniem starannie przetworzonych szeregów czasowych. W celu oszacowania efektywności technicznej systemu zastosowano różne modele DEA, począwszy od klasycznej metody CCR DEA oraz podejścia DEA z super-efektywnością. Jednakże analiza wyników uzyskanych za pomocą tych metod ujawniła istotne niedoskonałości. W odpowiedzi na te ograniczenia zaproponowano nową procedurę opartą na ograniczonej DEA, która została opracowana w celu przezwyciężenia wskazanych mankamentów oraz zwiększenia użyteczności DEA w ocenie efektywności funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Nieuwzględnienie inherentnych ograniczeń klasycznych modeli DEA lub metod DEA z super-efektywnością może prowadzić do znaczących zniekształceń w ocenie efektywności przypisywanej poszczególnym jednostkom decyzyjnym (DMU). W konsekwencji, rekomendacje polityczne wynikające z takich analiz, mające na celu poprawę rzeczywistej efektywności określonych jednostek decyzyjnych, mogą okazać się niewiarygodne lub nawet wprowadzać w błąd.