Formalności umowne, takie jak podpis własnoręczny, od dawna postrzegane są jako mechanizmy ostrzegawcze, chroniące przed pochopnym zawieraniem umów. W dobie kontraktowania cyfrowego pojawia się jednak pytanie, czy internetowe formy zgody mogą pełnić tę funkcję. W eksperymencie laboratoryjnym porównano cztery sposoby potwierdzania umowy: kliknięcie „OK”, wpisanie imienia i nazwiska, wprowadzenie kodu PIN oraz podpis własnoręczny. Analizowano ich wpływ na wybory między mniejszymi, wcześniejszymi a większymi, późniejszymi nagrodami. Wyniki pokazują, że uczestnicy byli bardziej impulsywni, gdy potwierdzali zgodę kliknięciem lub wpisaniem imienia niż przy podpisie własnoręcznym. Nie wykazano istotnych różnic między podpisem a kodem PIN. Oznacza to, że najczęstsze formy potwierdzeń cyfrowych nie odtwarzają ostrzegawczego efektu podpisu własnoręcznego, co wskazuje na potrzebę tworzenia skuteczniejszych mechanizmów online.