Artykuł wyjaśnia, dlaczego w cyfrowym ekosystemie informacji płatności platform cyfrowych (takich jak Google) na rzecz wydawców za wykorzystywanie publikacji prasowych są ekonomicznie uzasadnione. W badaniu wykorzystano przegląd koncepcyjny literatury z zakresu ekonomii platform, reklamy cyfrowej i ekonomii informacji oraz analizę porównawczą rozwiązań instytucjonalnych. Wynikiem prac jest rama analityczna obejmująca cztery mechanizmy: (1) komplementarność treści względem wyszukiwania i reklamy, sprzyjająca koncentracji przychodów po stronie pośrednika; (2) przewagę informacyjną i nieprzejrzystość reguł dystrybucji, utrudniające rynkową wycenę wkładu wydawców; (3) dodatnie efekty zewnętrzne oraz ryzyko niedoinwestowania jakości w długim okresie; (4) asymetrię sił negocjacyjnych, mogącą prowadzić do podziału nadwyżki odbiegającego od rzeczywistego wkładu stron. Każdy z tych mechanizmów skonfrontowano z najczęściej podnoszonymi kontrargumentami platform przeciwko instrumentom kompensacyjnym. Wkład naukowy artykułu polega na integracji teorii z zakresu ekonomii platform, ekonomii informacji, teorii dóbr publicznych oraz modeli siły negocjacyjnej w spójną ramę analityczną, a także na uporządkowaniu sporu o kompensację w kategoriach mechanizmów ekonomicznych.