Artykuł analizuje wpływ deprecjacji waluty na dwa komponenty składowe PKB – eksport netto i popyt wewnętrzny – w warunkach negatywnego szoku. Opierając się na analizie teoretycznej oraz egzemplifikacji empirycznej z dwóch znaczących epizodów historii gospodarczej pokazujemy, że główną korzyścią z osłabienia waluty nie musi być wzrost eksportu netto, lecz możliwość utrzymania wysokiego poziomu popytu wewnętrznego bez załamania równowagi zewnętrznej. Kwestia ta jest kluczowa dla zrozumienia wpływu elastycznego kursu walutowego na gospodarkę w warunkach kryzysu. Rosati (2022) twierdzi, że głównym czynnikiem, który pozwolił Polsce uniknąć recesji w czasie globalnego kryzysu finansowego, nie była deprecjacja złotego, lecz ekspansja fiskalna, która spowodowała wzrost konsumpcji. Jednak symulacja przedstawiona w tym artykule pokazuje, że oba czynniki odegrały istotną rolę. Bez osłabienia złotego poluzowanie polityki fiskalnej nie zapobiegłoby recesji w 2009 r. Deprecjacja złotego umożliwiła w warunkach kryzysu stymulowanie popytu wewnętrznego przy jednoczesnej poprawie eksportu netto, co uchroniło Polskę przed spadkiem PKB.