W artykule poddano analizie proces fragmentacji międzynarodowego prawa handlowego oraz międzynarodowego prawa inwestycyjnego– wzajemnie powiązanych reżimów międzynarodowego prawa gospodarczego, które mają wspólne powojenne źródła, lecz rozwinęły odmienne formy prawne i instytucjonalne. Analiza dotyczy prawnych i gospodarczych skutków tego podziału, zwłaszcza w sytuacjach, gdy środki z zakresu polityki handlowej oddziałują na chronione prawnie inwestycje. Na podstawie analizy doktrynalnej, studiów przypadku i ekonomicznej analizy prawa oceniono wpływ fragmentacji na przewidywalność, koszty transakcyjne, zachowania strategiczne i autonomię regulacyjną. Spory dotyczące ujednoliconych opakowań wyrobów tytoniowych (tzw. plain packaging) w sprawie Philip Morris oraz odnawialnych źródeł energii w Ontario pokazują, że ten sam środek zastosowany przez państwo może być oceniany w świetle odmiennych standardów prawnych i odmiennych zasad dotyczących środków ochrony prawnej. Artykuł kończy konkluzja, że problemem nie jest sama fragmentacja, lecz nieskoordynowana lub podatna na strategiczne wykorzystanie rozbieżność. Spójność należy osiągać nie za sprawą fuzji instytucjonalnej, a dzięki wybiórczej koordynacji, precyzyjniejszym traktatom, dialogowi instytucjonalnemu, świadomości międzyreżimowej oraz należytemu uzasadnianiu decyzji.